گيلان تبليغ اولين و پربازديدترين سايت آگهي،تبليغات اينترنتي،نيازمنديهاي رشت و استان گيلان

 نيازمنديها،آگهي و تبليغات اينترنتي و چاپي استان گيلان و شهر رشت

داراي مجوز رسمي آگهي و تبليغات از وزارت فرهنگ وارشاد اسلامي

دریاچه‌ها و تالاب‌های استان گیلان

دریاچه خزر: دریاچه خزر یکی از بزرگ‌ترین دریاچه‌های جهان و مهم‌ترین دریاچه ایران است که در شمال کشور واقع شده است و با کشورهای روسیه، ترکمنستان، قزاقستان و آذربایجان همسایه است.

این دریای بسته باقیمانده‌ای از دریای قدیمی پاراتِتیس است که بر پایه پژوهش‌های زمین‌شناسان روسی حدود 11 هزار سال پیش، پس از جدایش دریاهای سیاه و مدیترانه، مستقل شده است.

نام رسمی این دریاچه در زبان فارسی «دریای خزر» است ولی همان گونه که در مورد بسیاری دیگر از عوارض جغرافیایی جهان رایج است، برای دریای خزر نیز نام‌های متفاوتی در زبان‌های مختلف استفاده شده است. در زمان قدیم نام این دریاچه از نام اقوامی که در ساحل آن زندگی می‌کردند همچون طبرستانی‌ها، گرگانی‌ها یا هیرکانی‌ها گرفته شده و دریای هیرکانی، دریای طبرستان یا دریای تپوران، دریای گیلان، دریای دیلم، دریای آلبانی (در قفقاز) و دریای کاسپی خوانده شده است. خزر نام قومی بوده است که در شمال غربی دریای خزر و میان دریای خزر و دریای سیاه سکونت داشتند و پیرو دین یهودیت بوده‌اند. بنای استحکامات بزرگی چون شهر دربند یا باب الابواب در شمال قفقاز در عهد ساسانیان که برای جلوگیری از حملات قوم خزر صورت گرفت، هنوز پابرجاست.

این دریاچه با مساحت حدود 436 هزار کیلومتر مربع، 1200 کیلومتر طول و 220 تا 550 کیلومتر عرض دارد و حجم آب آن بیش از 77 هزار کیلومتر مکعب است. عمق این دریاچه در بخش شمالی 10 تا 12 متر و در بخش میانی تا 770 متر است و عمیق‌ترین نقطه آن در بخش جنوبی تا 1000 متر نیز می‌رسد. بیش از دو سوم حجم آب دریای خزر در بخش جنوبی است و نزدیک به یک سوم در بخش مرکزی و فقط حدود یک دهم درصد به بخش شمالی تعلق دارد. این دریاچه از طریق رود ولگا و کانال ولگا- دن که مجهز به حوضچه‌های تنظیم سطح آب و برقراری هم‌ترازی آب است، به طور غیرمستقیم با دریای بالتیک و دریای سیاه ارتباط دارد. بخش شمالی خزر شیب بسیار ملایمی دارد و بخش میانی و جنوبی آن با یک برجستگی زیرآبی به نام برجستگی سرت، در حدّفاصل دماغه باکو و خلیج قره بغار (ترکمنستان) با امتداد شمال غربی- جنوب شرقی، از یکدیگر جدا می‌شوند. این برجستگی ادامه کوه‌های قفقاز است و عمق آب روی آن از 200 متر تجاوز نمی‌کند. این برجستگی مانع جریان آب در سطح دریاچه نمی‌شود. دمای آب دریاچه در تابستان تقریباً در همه جا برابر است ولی در زمستان بخش شمالی آن حداقل چهار ماه از سال دمای زیر صفر دارد و یخبندان است در صورتی که در جنوب آن هیچ گاه یخبندان صورت نمی‌گیرد.

آب دریاچه خزر از نوع ترکیبات دارای کلسیم، منیزیم و سولفات است و میزان نمک‌های محلول آن بین 12 تا 13 گرم در لیتر است که به تقریب یک سوم شوری آب دریاهای آزاد و اقیانوس‌هاست. شیرین‌ترین بخش آب دریاچه مربوط به نواحی نزدیک به مصب رودخانه ولگا و شورترین بخش آن مربوط به خلیج قره بغاز می‌باشد که در آن تبخیر بیش از ورودی آب به دریاچه است.

از منابع مهم این دریا(چه) ذخایر نفت و گاز موجود در زیر بستر دریا و همچنین انواع ماهیان خاویاری را می‌توان نام برد.

طول ساحل دریا در استان گیلان به 220 کیلومتر می‌رسد و شهرهای رودسر، چابکسر، کلاچای، کیاشهر، بندر انزلی و آستارا در کنار دریا قرار دارند.

 دریاچه سراگاه: این دریاچه در حدود 10 کیلومتری بخش مرکزی شهرستان تالش در روستایی به نام سراگاه قرار دارد و آب آن از چشمه‌های اطراف تأمین می‌شود. این دریاچه محل پرورش ماهی نیز می‌باشد.

استخر نورماس: این استخر طبیعی در روستای کلاچ خندان از توابع دهستان جیرده که در بخش مرکزی شهرستان شفت واقع شده است، قرار دارد.

استخر عینک: استخر عینک تالاب طبیعی بسیار زیبایی است که در غربی‌ترین نقطه شهر رشت واقع شده است و بعد از تالاب انزلی از نظر مساحت، دومین تالاب طبیعی استان گیلان به شمار می‌رود. طول این تالاب بیش از 5000 متر و عرض متوسط آن 150 متر می‌باشد. پایین‌تر بودن ارتفاع شهر رشت نسبت به آب‌های آزاد، بارش‌های فراوان جوی و آب‌های مازاد حاصل از اراضی کشاورزی شهر رشت و شهرستان فومن و شفت که راه ورود به رود را ندارند، از عوامل به وجود آورنده این تالاب طبیعی می‌باشند. این تالاب با عبور جاده خاکی و کانال آب به دو قسمت غربی و شرقی تقسیم می‌شود همچنین آب این استخر به وسیله کانال، به زمین‌های شالیزاری که در سمت شمال و استخر قرار دارند، برده می‌شود. در اطراف این استخر گیاهانی همچون نِی می‌رویند که به دلیل شرایط مساعد آب و هوایی، هر ساله بخش‌های زیادی از آب استخر را اشغال می‌کنند. پیشروی این گیاهان موجب کم شدن مساحت آب استخر می‌شود همچنین سطح آب استخر در بسیاری نقاط پوشیده از جلبک‌های مردابی است به طوری که در بعضی مواقع همانند یک زمین فوتبال به رنگ سبز دیده می‌شود.

 

استخر طبیعی چماچا: این استخر طبیعی در روستای چماچا از توابع شهرستان شفت واقع شده است. چماچا از روستاهای بسیار قدیمی این شهرستان می‌باشد که از تاریخی بسیار مهم می‌باشد و در نهضت جنگل یکی از پایگاه‌های جنگلیان بوده است. این روستا از نظر اقتصادی نیز بسیار مهم می‌باشد.

استخر لاهیجان: در بخش شرقی لاهیجان و در پایین قله‌ای سرسبز و پوشیده از شمشاد به نام شیطان کوه که در قدیم آن را شاه‌نشین کوه می‌نامیدند، استخری بزرگ به وسعت 17 هکتار و عمقی در حدود 4 متر قرار دارد که در گذشته مخزن آبی برای آبیاری مزارع برنج بوده و توسط آب‌های جاری شده از کوه تغذیه می‌شد. در وسط استخر جزیره‌ زیبایی وجود دارد (در گذشته به آن «میان پشته» گفته می‌شد) که به وسیله یک پل سیمانی طویل، به حاشیه جنوبی استخر متصل شده است. طول حاشیه این استخر نزدیک به 2 کیلومتر بوده که در کنار بلواری زیبا قرار دارد و دور تا دور استخر را احاطه کرده و از مراکز دیدنی و تفریحی مهم لاهیجان می‌باشد.

گفته می‌شود این استخر به دستور شاه عباس صفوی احداث شده است و در قسمت جزیره آن برای خود قصری عظیم جهت سکونت خود در اوقاتی که به لاهیجان می‌آمده، بنا نهاده بود که در حال حاضر هیچ گونه اثری از آن بنا باقی نمانده است.

تالاب انزلی: این تالاب در حدود 40 کیلومتری شمال شهر رشت و در جنوب غربی شهرستان انزلی و دریای خزر قرار دارد. تالاب انزلی از جمله زیباترین مناظر آبی ایران به ویژه استان گیلان است که در داخل آن، جزایر زیبایی وجود دارند.

این تالاب محل تخم‌ریزی آبزیان به ویژه ماهیان سفید و پناهگاه و زیستگاه پرندگان بومی و مهاجر است. در این تالاب بیش از 100 گونه پرنده، 50 گونه ماهی و صدها گونه مختلف از گیاهان و جانوران زندگی می‌کنند و به همین دلیل از مهم‌ترین تالاب‌های جهان محسوب می‌شود که از سال 1354 جزو تالاب‌های بین‌المللی تحت حفاظت واقع شده و مهم‌ترین منبع تکثیر و تولید ماهیان خاویاری و استخوانی دریای خزر است.

وسعت این تالاب در فصول زمستان و بهار به علت افزایش بارندگی به حدود 120 کیلومتر مربع می‌رسد و در تابستان و پاییز به حدود 80 کیلومتر تقلیل می‌یابد. با توجه به زیبایی‌های چشمگیر تالاب انزلی، این منطقه می‌تواند به عنوان اکوسیستم آبی- طبیعی، گردشگران زیادی را به خود جلب کند اما متأسفانه از سال 1384 خورشیدی در معرض خطر نابودی قرار دارد.

دو شهر زیبای انزلی و آب‌کنار در ساحل تالاب انزلی قرار دارند.

تالاب بین‌المللی امیر کلایه (شیخ علی کل): تالاب امیر کلایه که در گذشته آن را «شاله کل» نیز می‌نامیدند در بخش شیرجو پشت در شمال لاهیجان و در 28 کیلومتری شمال غربی لنگرود در نزدیکی جاده بندر کیاشهر (حسن کیاده) به لنگرود قرار دارد و یکی از تالاب‌های منحصر به فرد استان گیلان است. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این تالاب در مقایسه با دیگر تالاب‌های استان گیلان این است که این تالاب از معدود محیط‌های تالابی آب شیرین است که تنها در یک کیلومتری دریا قرار دارد. این تالاب توسط چشمه‌های زیرزمینی و تعدادی زهکش که آب مزارع کشاورزی را وارد تالاب می‌نمایند، تغذیه می‌شود. مساحت این تالاب حدود 1230 هکتار است و عمق متوسط آن 1/85 متر می‌باشد و محل زمستان‌گذرانی هزاران قطعه پرنده مهاجر از جمله انواع قو، فلامینگو، پلیکان، اردک، غازهای وحشی، خوتکا، چنگر، گیلار و ده‌ها گونه دیگر است.

این تالاب زیستگاه 11 گونه از انواع ماهیان نظیر سوف، حاجی ترخان، اسبوله، اردک ماهی، کپور و گونه‌های دیگر است که در تنوع بخشی به این اکوسیستم آبی نقش مؤثری دارند. «لای ماهی» از مهم‌ترین گونه آبزیان در این تالاب است که از نظر کارشناسان شیلات، حیات آن حائز اهمیت است. از عمده‌ترین پستانداران منطقه انواع جوندگان، شنگ، راسو و شغال می‌باشند البته در گذشته گراز نیز در منطقه گزارش شده بود که به علت تخریب زیستگاه و شکار بی‌رویه در چند سال اخیر گزارشی مبنی بر وجود این جانور در منطقه نمی‌باشد.

علاوه بر وجود انواع گونه‌های جانوری در این تالاب، این مکان زیستگاه گونه‌های گیاهی آبزی بی‌نظیر نیلوفر آبی، لاله تالابی، مریم آبی و عدسک است. پسته دریایی که در زبان محلی به آن «ثعله باقلی» می‌گویند یکی از گیاهان زیبایی است که در این تالاب می‌روید و محصول آن لاله تالابی است. این گونه گیاهی با کلاهک سبز رنگ و دانه‌های کوچک به رنگ سبز دارای خواص دارویی و درمانی است و در طب سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با توجه به جاذبه‌ها و ویژگی‌های اکولوژیکی این تالاب، این اکوسیستم آبی در سال 1354 خورشیدی در کنوانسیون رامسر با نام «تالاب امیر کلایه» در فهرست تالاب‌های بین‌المللی قرار گرفت و در حال حاضر تحت نظارت سازمان محیط زیست می‌باشد.

تالاب استیل: تالاب زیبای استیل با مساحت 138 هکتار یکی از جاذبه‌های طبیعی شناخته شده و مهم شهر آستارا به شمار می‌رود که در 7 کیلومتری شهر آستارا در حاشیه جاده لوندویل به آستارا قرار دارد. نزدیکی به جاده، تنوع چشم‌اندازهای طبیعی همچون کوهستان، جنگل و مزارع و کشتزارهای اطراف، اهمیت اکوتوریستی این تالاب را دو چندان نموده است. ضلع غربی این تالاب پوشیده از جنگل و پوشش‌های سبز گیاهی است و در ضلع شرقی آن درختان توسکای شناور منظره بسیار جالب توجهی را به وجود آورده است. به علت این که ریشه درختان این تالاب در آب قرار دارد، همواره در پهنای تالاب جابه‌جا شده و حرکت می‌کنند به همین علت تالاب آستارا به تالاب درختان شناور نیز معروف است.

از ویژگی‌های مهم این تالاب وجود ماهی‌هایی همچون کپور و اردک ماهی است. این تالاب طبیعی زیستگاه و پناهگاه پرندگان کمیابی می‌باشد که برای زاد و ولد از اروپای مرکزی، ماورای خزر و مناطق قطبی به این منطقه مهاجرت می‌کنند که از این میان چینگیر نوک سرخ مهم‌ترین آن است. همچنین این مکان زیستگاه جانوری به نام نوتریا می‌باشد که نوعی موش جونده است.

تالاب استیل از سال 1384 به عنوان یکی از پنج منطقه نمونه گردشگری استان گیلان شناخته شده است و در بهار و تابستان استراحتگاه مسافران بوده و از نظر گردشگری حائز اهمیت می‌باشد. در گویش محلی به این تالاب «هستل» به معنای آبگیر می‌گویند.

تالاب بوجاق (پارک ملی بوجاق): پارک ملی بوجاق با مساحتی بالغ بر 3250 هکتار و ارتفاع متوسط 26 متر پایین‌تر از سطح دریاهای آزاد، در شمال شرق شهر رشت در بخش بندر کیاشهر در 20 کیلومتری شهرستان آستانه اشرفیه واقع شده و محل زمستان‌گذرانی پرندگان مهاجر و جوجه‌آوری پرندگان آبزی و کنار آبزی می‌باشد

قسمتی از تالاب بوجاق به علت اهمیت زیستگاهی به ویژه برای پرندگان مهاجر آبزی به عنوان تالاب بین‌المللی در سال 1354 خورشیدی تحت عنوان «لاگون کیاشهر» در فهرست کوانسیون رامسر به ثبت رسید. این تالاب تا سال 1369 خورشیدی از دو بخش شرقی و غربی تشکیل شده بود که حدّفاصل بین این دو بخش، رودخانه سفیدرود جریان داشت. طغیان‌های پی در پی و سیلاب‌های متعدد سبب انحراف رودخانه شده و نهایتاً دهانه سفیدرود در فاصله 2/5 کیلومتری دهانه اولیه قرار گرفت. بعد از پیروزی انقلاب سال 1357، این تالاب به عنوان «تالاب 22 بهمن» نیز نامگذاری گردید. منطقه بوجاق در سال 1377 خورشیدی با وسعت 800 هکتار به مدت 5 سال با نام «منطقه شکار ممنوع بوجاق کیاشهر» تحت حفاظت قرار گرفت و سپس در سال 1381 خورشیدی با افزایش سطح به میزان فعلی، به مجموعه پارک‌های ملی کشور پیوست. تمام پارک ملی بوجاق با عنوان «تالاب کیاشهر» در لیست تالاب‌های بین‌المللی کنوانسیون رامسر به ثبت رسیده است.

از گونه‌های مهم پرندگان پارک ملی بوجاق می‌توان به غاز خاکستری، عروس غاز، فلامینگو، پلیکان، آوست چوب پا، باکلان، انواع حواصیل، اکراس، کله سبز، خوتکا، اردک ارده‌ای، کفچه نوک، آنقوت، تنجه، نوک پهن، کشیم، قو، طاووسک، بحری، لیل، سنقر تالابی، خروس کولی، چنگر، آبچلیک، گیلانشاه، کاکایی، اردک سر حنایی و گیلار اشاره نمود.

از گونه‌های گیاهی پارک ملی بوجاق نیز نی، لویی، آقطی، تمشک، عدسک آبی، تراپا (سه کله خیز)، میریوفیلوم، سراتوفیلوم، اسپرغان، کلونی درختچه‌های گز، توسکا، انار، توده‌های دست کاشت درختان سوزنی برگ شامل گونه‌های مختلف سرو و پوشش‌های علفی شامل بوته‌های سازو و تمشک‌زار می‌باشند.

اگرچه این منطقه به عنوان منطقه حفاظت شده معرفی شده است اما آن گونه که باید از این منطقه حفاظت درستی به عمل نمی‌آید و به نظر می‌رسد نامشخص بودن مرز پارک ملی بوجاق یکی از مشکلات اصلی آن است و همین امر سبب حضور و رفت و آمد بیش از حدّ انسان در محدوده پارک ملی شده است. اگرچه منبع درآمد مردم منطقه بوجاق (کیاشهر و حومه آن) بیشتر بر پایه زراعت برنج و صیفی‌جات است، اما بخش زیادی نیز به صورت فصلی به شغل صیادی اشتغال دارند که سبب به خطر افتادن حیات جانوران به ویژه پرندگان ارزشمند این منطقه می‌شود. از طرفی بخشی از پارک ملی منطقه نظامی بوده و امکان نظارت سازمان محیط زیست بر آن بسیار اندک است به طوری که حتی در این منطقه باند فرودگاه هواپیماهای سبک نیز احداث شده است و در نهایت تخلیه زباله در ضلع شرقی تالاب از دیگر معضلات این منطقه است که بسیار تأسف‌بار است.

تالاب آق: تالاب آق در حدّفاصل بین بخش لوندویل و بخش مرکزی شهرستان آستارا واقع شده و از جنوب به شهر لوندویل، از شمال به شهر آستارا، از شرق به دریای خزر و از غرب به جاده آستارا- لوندویل منتهی می‌شود. این تالاب در یک دهه گذشته 100 هکتار وسعت داشته است اما هم اکنون به دلیل پیشروی آب دریای خزر، برداشت بی‌رویه آب برای مصارف کشاورزی از حوزه آبریز این تالاب، رعایت نکردن حق آبه تالاب به منظور حفظ اکوسیستم آن و نیز برداشت غیرمجاز شن و ماسه از سواحل تالاب، وسعت این اکوسیستم مهم آبی را به کمتر از 10 درصد وسعت قبلی خود رسانده است اما با این وجود اکوسیستم این تالاب هنوز زنده و فعال است و جزو مناطق شکار ممنوع و حفاظت شده محسوب می‌شود. در این تالاب 61 گونه پرنده زمستان‌گذران و مهاجر شناسایی شده‌اند. انواع مرغابی‌سانان، قو، پلیکان، اردک، باکلان، خوتکای پر سفید و بلدرچین از جمله پرندگان موجود و شناسایی شده در این تالاب می‌باشند و از آبزیان این تالاب می‌توان به اردک ماهی، کپور و ماهی سفید اشاره نمود.

تالاب سرخانکل (منطقه حفاظت شده سرخانکل): تالاب سرخانکل بخشی از مجموعه تالاب انزلی می‌باشد که در بخش میانی آن واقع شده است.

این تالاب با مساحتی در حدود 1156 هکتار، از شمال به نهنگ روگاه، از جنوب به شالیزارهای هند خاله و از غرب به رودخانه سیاه درویشان منتهی می‌گردد. این تالاب جزو تالاب‌های بین‌المللی کنوانسیون رامسر است و عمده پوشش گیاهی آن را نی و لویی تشکیل می‌دهند. از حیات وحش این تالاب می‌توان به پرندگان مهاجر همچون قو، غاز، چنگر، انواع مرغابی‌ها، طاووسک، یلوه و کاکایی اشاره نمود که در این منطقه زمستان‌گذرانی می‌نمایند. ماهیان این تالاب شامل دو گروه ماهیان بومی همچون سوف، هشترخان، کپور، سیم، شوک (اردک ماهی) و ماهیان مهاجر از قبیل ماهی سفید، شاه کولی و سیاه کولی می‌باشند.

تالاب هندخاله: تالاب هندخاله در دهستان هندخاله از توابع بخش تولمات شهرستان صومعه سرا در 15 کیلومتری رشت واقع می‌باشد. این تالاب یکی از جاذبه‌های گردشگری دهستان هندخاله است که هر ساله گردشگران زیادی را از داخل و خارج از کشور به سوی خود جلب می‌کند و در گذشته تنها راه ارتباطی به بندر انزلی بوده است. این تالاب زیستگاه هزاران پرنده مهاجر می‌باشد که در فصل پاییز به این منطقه نقل مکان می‌کنند. وجه تسمیه هندخاله را می‌توان در ترکیب دو عبارت «هند» به معنی بزرگ و «خاله» به معنی رودخانه جستجو نمود که به معنای رود بزرگ یا شاخه بزرگ رودخانه می‌باشد.

تالاب سیاه درویشان: این تالاب زیبا یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد شهرستان صومعه سرا می‌باشد که در قسمت شمالی آن واقع شده است و از نظر زیست محیطی، سیاحتی و اقتصادی دارای اهمیت بسیاری می‌باشد زیرا در حاشیه آن افراد زیادی زندگی می‌کنند که اساس معیشت آن‌ها کشت محصولاتی همچون برنج، صیفی‌جات، مرکبات و توتون است. این تالاب زیستگاه گونه‌های مختلف پرندگان بومی، مهاجر همچون کیلار، فیلوش، خوتکای پر سفید و معمولی و لک لک و انواع آبزیان می‌باشد. از مهم‌ترین رودخانه‌هایی که به این تالاب می‌ریزند می‌توان به ماسوله رودخان، قلعه رودخان و پسیخان اشاره کرد.

تالاب (پناهگاه حیات وحش) سِلکِه: این تالاب در جنوب بخش مرکزی تالاب انزلی در محدوده شهرستان صومعه سرا واقع شده و مساحت آن در حدود 365 هکتار است.

پناهگاه حیات وحش سلکه با ارتفاع 20 الی 24 متر از سطح آب‌های آزاد، از شمال به تالاب سلکه، از جنوب به حاشیه مزارع روستاهای هندخاله و صوفیان‌ده، از غرب به رودخانه هندخاله و از شرق به رودخانه تراب‌خاله محدود می‌شود. این منطقه یکی از تالاب‌های باارزش شمال کشور است و سالانه تعداد زیادی از پرندگان مهاجر به ویژه انواع غاز در این تالاب زندگی می‌کنند.

بخشی از این منطقه به صورت تالابی و بخش دیگر آن به صورت چمن‌زار و مرتع می‌باشد. در طول سالیان متمادی در اثر پایین رفتن سطح آب دریای خزر و در نتیجه پایین رفتن سطح آن تالاب انزلی، منطقه سلکه نیز با خطر نابودی مواجه گردید که در سال 1354 خورشیدی مطالعاتی در زمینه جلوگیری از نابودی این منطقه باارزش انجام گرفت که در نهایت جهت احیای این منطقه یک سد خاکی در ضلع شمالی منطقه در حدّفاصل رودخانه هندخاله و تراب‌خاله به طول 2400 متر و عرض 6 متر در پایه و 3 متر در تاج و ارتفاع 1/5 متر احداث گردید تا در طول فصل مهاجرت پرندگان به این تالاب، نزولات جوی را در خود ذخیره نموده و محیط زندگی پرندگان در آن حفظ گردد اما در طول سالیان اخیر در نتیجه بالا آمدن سطح آب دریای خزر و تالاب انزلی، سطح آب پناهگاه سلکه نیز افزایش یافته به طوری که کلیه سطح منطقه حالت تالابی به خود گرفته و نقاطی که قبلاً به صورت چمن‌زار و مرتع بود کاملاً از بین رفته و در نتیجه این تغییرات، جمعیت غازهای مهاجر نسبت به گذشته فوق‌العاده تقلیل یافته و جمعیت گونه‌های دیگر که با محیط آبی سازگاری بیشتری دارند، افزایش یافته است.

تالاب (منطقه حفاظت شده) سیاه کِشیم: منطقه حفاظت شده سیاه کشیم با مساحت 4114 هکتار، در جنوب غربی تالاب انزلی در محدوده شهرستان صومعه سرا واقع می‌باشد و در واقع جنوبی‌ترین بخش تالاب انزلی را شامل می‌شود. آب‌های اضافی فراهم آمده از رودخانه‌های واقع در حوزه آبریز سیاه کشیم از طریق تنگه نسبتاً باریکی که در شمال شرقی آن قرار دارد به بخش مرکزی تالاب انزلی وارد می‌شود. مهم‌ترین گونه‌های گیاهی منطقه شامل لویی، نی، جگن، بارهنگ آبی، اسپرغان، آقطی، تراپا، لاله تالابی، نیلوفر آبی، سراتوفیلوم، گونه‌های کنار آبزی همچون نی، تاج‌ریزی، سرخاب کولی و گونه‌های خشکی مثل توسکا است.

گونه‌های شاخص جانوری این زیستگاه شامل قو، غاز، اردک بلوطی، اردک تاجدار، خوتکا، کله سبز، انواع حواصیل، فیلوش، انواع شکاریان شامل عقاب تالابی، لیل، دلیچه، سنقر تالابی، پرستوهای دریایی، کاکایی و ... می‌شود. همچنین این منطقه جایگاه مناسبی برای زادآوری پرستوهای دریایی می‌باشد و بزرگ‌ترین کلونی جوجه‌آوری حواصیل خاکستری در جنوب دریای خزر است. این پرنده یک متر طول دارد و بزرگ‌ترین حواصیل در استان گیلان است. این گونه که در زبان محلی به آن «کبود قار» یا «شالباغ» گفته می‌شود، معمولاً به صورت انفرادی و گاهی در دسته‌های کوچک دیده می‌شود. در منطقه حفاظت شده سیاه کشیم بیش از 43 جفت از این پرنده زیبا زندگی می‌کنند.

تالاب زربیجار: تالاب زربیجار یکی از دیدنی‌ترین مناطق املش می‌باشد که به عنوان یک زیستگاه طبیعی برای جانوران و پرندگان مهاجر و همچنین محل ذخیره آب جهت مصارف شالیکاری حائز اهمیت می‌باشد. گنجایش این تالاب 25 هزار متر مکعب می‌باشد و آب آن توسط چشمه‌های متعدد و رودخانه هردوآب و سرشاخه پل‌رود تأمین می‌شود. سطح این تالاب توسط گیاهان مردابی و نیلوفرهای آبی پوشیده می‌شود و در فصل بهار و تابستان جلوه‌ زیبایی ایجاد می‌کند.

دریاچه سد سفیدرود (سد منجیل): سد سفیدرود در 200 کیلومتری شمال غربی تهران و 100 کیلومتری دریای خزر  در دره‌های جنوبی و غربی شهر منجیل در محل تلاقی دو رودخانه قزل اوزن و شاهرود تشکیل شده ‌است و نخستین منظره آبی برای مسافرینی است که از جاده قزوین وارد استان گیلان می‌شوند. ساخت این سد از سال 1335 شروع شد و در سال 1340 به پایان رسید. این سد در هنگام ساخت و اوایل دوره بهره‌برداری به سد سفیدرود معروف بود. از سال 1346 آن را سد شهبانو فرح نامیدند و از سال 1357 تاکنون به سد منجیل معروف است.

دریاچه سد سنگر: سد سنگر در فاصله 5/5 کیلومتری جنوب شرقی شهر سنگر بر روی رودخانه سفیدرود احداث شده است. ساخت سد سنگر در سال 1341 آغاز و در سال 1346 مورد بهره‌برداری کامل قرار گرفت. این سد قسمت عمده آب سفیدرود را برای آبیاری شالیزارهای اراضی جلگه‌ای شرق و غرب سفیدرود در دو کانال اصلی سمت راست و چپ تقسیم می‌نماید. کانال سمت چپ (غرب گیلان) به طول 30 کیلومتر تا اراضی فومنات و کانال سمت راست (شرق گیلان) به طول 26 کیلومتر تا لنگرود ادامه دارد. این کانال برای ناحیه آستانه، لاهیجان و لنگرود بسیار باارزش است و به منزله یک سفیدرود کوچک است. مناظر اطراف سد چشم‌انداز بسیار زیبا و دل‌انگیزی دارد که طبیعت‌دوستان بسیاری را به خود جلب می‌کند.

آبگیر پسیخان (رشت)، تالاب سیاه رود (رودبار)، استخر طبیعی گیج سرا (روستای مژدهه از توابع شفت)، استخر طبیعی خرطوم (شفت)، استخر طبیعی نصیرمحله (شفت)، تالاب مرگستان (صومعه سرا)، تالاب خطیب سراگوراب (فومن)، تالاب کهنه گوراب (فومن) و استخر طبیعی ملاط (لنگرود) از دیگر آبگیرهای استان گیلان می‌باشند.

 

 

 

سفارش و ثبت آگهي  تبليغ شما بصورت ويژه و بازديد بالا 

آگهي نيازمندي،استخدام ،فروش رشت و استان گيلان

09118250852

گيلان تبليغ وب سايت رسمي آگهي،نيازمنديها و تبليغات رشت و استان گيلان


 

صفحه اصلي | درباره گيلان تبليغ | تماس با ما | نقشه سايت

وب سايت گيلان تبليغ داراي مجوز رسمي آگهي و تبليغات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي مي باشد.

 تمام حقوق این وبگاه برای وب سايت گيلان تبليغ  محفوظ بوده و هرگونه كپي برداري، پيگرد قانوني دارد.

JoomShaper